Ayon sa Survey: Mga Pamilya ng OFW, masyadong Maluho

Tulad nga ng sinabi ko sa mga previous entries ko, isang paraan para takasan ang kahirapan ng bansa ay ang pagiging OFW. Nakakatulong ang mga OFW sa kani-kanilang pamilya sa pinansyal na aspeto. Let’s face it, mas malaki ang sahod ng isang OFW, kumpara sa nagttrabaho sa pilipinas. dahil nga sa laki ng sahod ng mga OFW, at sa laki ng pinapadala nilang remmitances, cno bng d masisilaw sa kinang ng dollars, yen, at euros, dba??

may kwento ako sa inyo. eto’y tungkol sa aming kapitbahay noon na may asawang OFW. Itago na lang natin sya sa pangalang *Rita*. Ang mister ni Rita ay isang OFW. Nakapagpundar sila ng maraming sasakyang pangnegosyo, bahay, lupa, at tindahan pa! Maayos ang buhay nila noon, si Rita ang nagmamanage ng kanilang tindahan. At eto pa, nakapagpatayo pa sila ng isang branch ng store. o dba? masasabi nating marami na silang naipong puhunan bago pa man nya maipatayo ang negosyo at bago pa man sya nakapagpundar ng sasakyan nya. pero sa paglipas ng panahon, bigla na lang naging maluho si Rita. Di nya napigilan ang malling, mga alahas, etc. etc. Dahil sa pagiging maluho nya, lubog sya sa utang. at ano pa nga bng maaasahan natin? Bumagsak ang negosyo nya. Biglang bagsak ang estado ng pamumuhay nya, dahil ang mga sasakyan nya eh nabenta na, at mukhang napipinto pa nga yata na mabebenta ang bahay nya. Nakakaawa naman ang pamilya nya, kung naging matipid lang sana c Rita, ndi sana hahantong sa ganyan. kea lang, d na maibabalik pa ang mga bagay na kanyang naibenta. At ang perang pinapadala sa kanya buwan buwan ay mistulang naglahong parang bula.

Nalulungkot ako sa sinapit ni Rita. At hindi lang si Rita ang nag-iisa sa ganitong scenario, marami sa mga pamilya ng OFW ay d umuunlad, dahil sa maluhong estilo ng pamumuhay. Ayon sa survey, tatlong beses o mahigit nagmamalling ang mga pamilya ng OFW, minsan, bumibili pa ng kahit anong bagay kahit ndi naman mahalaga (tulad ko, paminsan minsan.) Hindi ko opinyon un, un ang sinasabi ng survey. Ubos ubos biyaya ‘ika nga, kea walang naiipon. Minsan eh sinisisi pa nila ang gobyerno kung bkit d rin sila umuunlad, at un ay isang napakalaking kalokohan. Kaya d kayo umuunlad eh dahil ndi rin kayo marunong magmanage ng budget ninyo. May tinamaan ba? Pwes wag kayong magalit, it’s your fault! Sana noong mataas pa ang halaga ng dolyar eh sinamantala nio na, eh ngeong lagapak na ang dolyar? Eh di mas lalong sumakit ang ulo nio kung pano nio babadgetin yang mga nilalamon nio at yang mga lacoste at Bvlgari nio sa katawan, eh kahit walang wala na eh nakukuha pang maglagay ng arte! Pinoy talaga!

Bilang isang anak ng OFW, nararamdaman ko kung gano kahirap ang mawalay sa mga mahal sa buhay. Dama ko ang hirap na dinadanas ng father ko, mabigyan lng kme ng maginhawang buhay. At eto nga, ndi ako magaalinlangang sabihin na nagbago ang buhay namin at naging maganda. Yun eh dahil alam namin kung ano ang kelangang bilhin. Pero minsan, may mga bagay talaga na hindi mo matiis, dba? hehe

Payo lang, Lagi niong itimo sa isipan na ang hirap ng mga kamag-anak niong OFW sa ibang bansa ay ndi biro, mabigyan lang kayo ng perang magagamit nio sa pang araw araw. Wag niong sasayangin ang perang yan, dahil ndi rin naman sila permanenteng maninirahan don. uuwi’t uuwi rin sila sa home sweet home, Pilipinas.

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s


%d bloggers like this: