PILIPINAS – Isang bansang walang patutunguhan?

may nakikita pa ba kayong pag-asa sa kabila ng lahat ng kaguluhang nagaganap sa kasalukuyan? Pilipinas, san ka patungo?

 

bata pa lamang, dumanas na ng matinding kahirapan. at ang ikinabubuhay ng mga magulang ng batang ito ay ang pagbabasura lamang. eto ba ang umuunlad na pilipinas? eto ba ang pinagmamalaki ng presidenteng maganda na ang ekonomiya? bakit may ganito? mga opisyal ng gobyerno, hindi nio ba alam na sa bawat panunupit ninyo sa kaban ng bayan eh may winawasak kayong mga pangarap?

Corruption,

 

Kahirapan

 

dalawa lng yan sa masasabi kong pangunahing problema ng bansang ito. ngunit sa kabila ng lahat, bakit may ibng tao pa ring kahit salat na sa kayamanan eh nakukuha pa ring ngumite. un eh dahil sa nakaugalian na ng mga tao sa bansang to? o di naman kaya eh dhil natuto na ang mga pilipino na makuntento sa mga maliliit na bagay?

 

actually, hindi naman talaga masamang hindi makuntento sa mga bagay na kung anong meron tayo. at lalong hindi naman masamang mangarap ng mataas.. ang masama eh kung labis labis na ang mga eto. all things should be done in moderation. kung hindi tayo makukuntento ng labis sa mga bagay na kung anong meron tayo, may posibilidad na gumawa tayo ng masama. at kung masyado namang matayog ang mga pangarap natin, eh baka sa bandang huli, mabigo pa tayo.

 

“pwede na”, eto ang isa sa mga ugaling d ko nagustuhan sa bansang Pilipinas. ang ugaling to ay tipikal na sa isang pilipino, dahil natuto na silang makuntento sa kung anong meron sila. ang hindi ko makakalimutang halimbawa na sinabi sa akin ng teacher ko noong high school ay ang intsik at ang pilipino. Ang intsik, ayaw nilang maging mga empleyado ng isang kumpanya, dahil ang iniisip nila ay ang kanilang ikauunlad sa buhay. iniisip nila ang pagtatayo ng negosyo, at sila mismo ang magiging amo. pero, ang mga pilipino, nakuntento na kahit sa pagiging empleyado lamang. kya kung minsan, naiinis ako sa mga taong batikos ng batikos sa gobyerno na parang alam nila ang lahat, at laging ang gobyerno ang sinisisi sa paghihikaos nila. oh well papel, malaking factor din sa paghihirap ng pilipinas ang gobyerno natin, which is a fact dahil kaliwa’t kanang katiwalian ang nagaganap. at ang gobyerno ay ating tatalakayin maya maya lamang. balik tayo, bakit di na lng din sila kumayod para sa sarili nila. bat di nila gayahin ang ugaling intsik, madiskarte sa buhay, hindi maluho bagkus matipid, at walang inuurungan. yan ang taong may patutunguhan.

eto ba ang pinagmamalaki ng gobyerno na umaasenso na ang ekonomiya ng pilipinas? think again..

 

Ang gobyerno ng pilipinas ay isa sa masasabi kong bulok sa buong mundo. marami akong kakilalang mga pilipinong nangibang bayan at sabi saken, wala na raw silang balak balikan ang pilipinas. dahil ang estilo ng pamamalakad ng gobyerno ng pilipinas eh puro salita, ang lakas pang mangurakot. maganda ang mga batas ng pilipinas, and actually, it is one of the niciest laws here on earth, according to my economics professor. I wonder why these laws are only ignored by our senators, at ang mga batas na pinagkakaabalahan lang nila eh para lang sa sarili nilang kapakanan. gusto nio ng halimbawa? ano ang batas ng 12% Value added Tax? sa tingin nio, mapapakinabangan to ni Juan dela Cruz? eh halatang pahirap ito sa bansa naten! ayon sa aking mga nababasa, ang nagpanukala ng batas na yan ay walang iba kundi si Senator Ralph Recto. (kaya hindi na nakakapagtaka kung bakit natalo sya noong eleksyon), BUTI NGA SA’YO! ang narinig ko sa balitang yan, marami ang magiging proyekto ng gobyerno para sa ikauunlad ng pilipinas, kaya sila nagtaas ng 2 percent Value added tax, from 10% to 12%. eto namang mga proyektong to ay papakinabangan daw di-umano ng mga pilipino. MGA SINUNGALING! san na napunta ang vat na yan? sa mga bulsa ng mga walang konsensyang senador, mga tao sa kamara, at kung san pang sektor ng mabahong gobyernong ito? nakakapagod isipin at alam kong paulit ulit ang ganitong issue ngunit, ipinapangalandakan at ipinapamukha ko sa mga pulitikong walang sawa sa pangungurakot ang katotohanan. They have all in one thing, they have no shame. Therefore I conclude, the Philippine Government is a corrupt, evil government.

sa tingin nio, uunlad ka ba pag ganito karami ang obligasyon mo? ilang kilo kaya ng bigas ang nauubos ng mga to sa isang pananghalian? esep esep…

 

Filipino families are one of the most common families in the world. Bakit? ang mga pilipino lang ang may close family ties. sa isang filipino house, maaring kasama ang lolo, lola, mga pinsan, aunt, uncle, o kahit ang mga in-laws pa! bongga! kaya naman naiisip ko, kawawa naman ang mismong breadwinner na sumasahod lang ng 10,000 pesos o kulang pa! maaaring ang ikakatwiran nio eh para masaya. o di naman kaya eh para mapakinabangan nio sila? hay, ang tatamad naman, pati ba sariling pananagutan eh iaasa pa sa kamag-anak! hala bira! cge magpakarami pa kayo!

 

 

a typical filipino family has many children, the reason, para maraming mapakinabangan ang mga parents sa pagtanda nila. and then they would blame others kung bakit naghihirap sila, eh ang dami nio pong anak. nasarapan ka ba mister?

 

speaking of pagpapakarami, isa ito sa mga factors kung bkit ang ibang mga anak eh di natutupad ang mga pangarap. get what I mean? halimbawa, sa walong magkakapatid, dalawa ang nasa kolehiyo, apat naman ang nasa high school, isa sa elementary, at isa naman, sanggol pa. ang tatay ay sumasahod ng, sabihin na nating 10-12,000 pesos (maliban na lang sa mga SSS, Taxes, etc) ang nasa kolehiyo ay pinilit ng mga magulang na magnursing, kse gusto nila para sa anak nila na may mapakinabangan sila. anong klaseng mga magulang yon? at tsaka, sa liit ba nman ng sinasahod ng tatay, sa tingin nya kaya pa nyang mapagkasya ang ganyang halaga sa sampung miyembro ng pamilya, syempre nanjan pa c nanay at syempre ang tatay, so sampu lahat! ang ibang mga pamilya eh nagsisisi kung bkit nagpakarami sila ng anak, eh hindi naman pala nila kayang panindigan? sa paglalarawan kong yan, alam kong marami ang nasasagasaan, dahil alam kong tipikal ito lalong lalo na sa mga rural areas ng pilipinas. Ang Amerika, Japan, Canada, Australia, at ibng mauunlad na bansa, wala silang gaanong close family ties, pero tignan nio, kay ganda ng ekonomiya! all people meet their needs, demands and wants, kase, konti lang ang obligasyon nila! walang mga streetchildren, mga nanghihingi ng limos. Bakit di na lang natin gayahin ang ganyang estilo ng pamilya. Kahit kapatid mo yan, o tiya, tiyo, o pinsan, o kahit in-laws, may kanya kanya kayong buhay. may kanya kanya kayong pananagutan. kaya wag mo syang pakealaman. kung may ekstra ka namang pera sa oras na mangailangan sya, dun mo pahiramin , pero wag mong hayaang mamihasa. may tamang oras din sa mga ganyang bagay. ‘ika nga, sbi ngakaibigan ko, “walang kamakamag-anak!”

 

isa o dalawang anak, pwede na! o tignan nio naman, ang saya nila dba?

 

sa 17 years kong pamumuhay dito sa pilipinas, alam ko lahat ng pasikot sikot dito. Habang tumatagal, nagtataka ako, kung may patutunguhan pa nga ba ang bansang to, sa kabila ng mahabang litanyang mababasa nio sa itaas. malamang may pag-asa pa ang pilipinas, ngunit konti na lang. ang liwanag ng pag-asa ay unti unti ng nababalot ng kadiliman, at pati na rin ako eh nawawalan na rin ng pag-asa. ngunit kung hahayaan natin ang mga ibang taong tumayo sa sarili nilang paa, at kalimutang umasa sa mga kamag-anak, o kahit sinong tao, malamang eh babalik ang makinang na liwanag ng pag-asa. hwag hayaang bumalot ng tuluyan ang hopelessness. wag munang maniwala sa mga sinasabi ng mga pulitiko. at higit sa lahat, magtiwala sa sarili.

 

 

kumilos, habang hindi pa huli ang lahat…

 

 

 

 

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s


%d bloggers like this: