That was the end of Fear!

Kahapon lng, ntapos ko na rin ang enrollment ko. and actually, hindi biro ang enrollment, lalo na sa department namin, Business Administration department. humanity’s odor, sweat, waiting in a very long que,.. lahat tiniis ko, khit na may nakatabi akong hindi ata naligo, it was fine..
Nakakatense ang first day ng enrollment, kse nung tym na yon, dun ko malalaman kung makakapasa ba ako sa mga pre-requisites ko. for your information, ang baba ng nakuha ko sa finals ng BA 100 – Business Statistics namin.. nung tym na yon, halos blanko ang mga sagot ko, maliban n lng sa identification at essay part. the problem solving is the most terrorizing part of that test. at hindi lang BA 100 ang problema ko, dumagdag pa ang economics sa kalbaryo ko. Inasahan kong babagsak ako sa mga subjects na yon, but Thanks to God, nangyari ang kabaliktaran non.
it was almost 8 nung dumating ako sa department namin. at khit na medjo maaga eh humahaba na ang linya. i think, i am 70 meters away from the entrance. afterwards, the staff said to us na ang mga freshmen eh nakaschedule pa sa hapon, while second years are scheduled in the morning. syempre, i felt glad kse gusto kong umaga ang schedule ng enrollment ko. pgkatapos non, bnigyan kagad kme ng priority numbers, at 43 ang number ko. sa ratio ba namang 5 students is to 30 minutes.
dhil medjo immune na aq sa tagal ng proseso ng enrollment sa department namin, naisipan q na lng na umupo muna, kesa naman pumila pa aq noh.. eh khit naman nasa first ako, eh kung ang priority number ko nman eh 70+ or above, useless! hindi ko lng talaga malaman sa ibng tao kung bket kelangan pa nilang pumila eh me mga priority numbers naman sila! toinkzzzzz!! dhil wala akong almusal, nagpasya akong pmunta sa school canteen. pero sarado, kea sa labas na lng ako kumaen. walang ibng choice eh. ksi nung mga oras na yon, priority number 25 pa ang tinatawag. pagbalik ko pgkatapos kong kumaen, 25 pa rin! walang pinagbago! 11:45 and at last, my priority number was called! surrender ata ung mga numbers below 43 kse nung tinatawag sila, eh wala nmang response! kea tinawag ako. pinaghintay pa ako ng 10 minutes pero OK lng kse at least nasa loob na ako ng department at aircon pa! tpos, tnawag na rin ako ng isa sa mga staff para maencode na ang mga subjects na kukunin ko. pero ang d ko inaakala eh kelangan pa rin pala ung accreditation form ko! may mga subjects na nakuha ko last year nung nursing pa ako na ndi pa pala naencode sa database ng school. so ung advise saken eh babalik na lng ako kinabukasan na dala ang accreditation form. of course, umuwi akong luhaan kse kala ko matatapos ko na rin ang enrollment ko!

 

–Kinabukasan–

 

nakarating ako sa skul pasado ala syete y medya ng umaga, dala na nga sa wakas ang aking accreditation form nakita ko rin ang friend kong c suzette at sbi ko sa knya kung pede bang makisingit.. so pumayag sya at walang pagaalinlangang sumingit nga ako! nakakapagod pumila eh! ang haba pa! pero sa totoo lng nakokonsensya ako sa ginawa ko. as usual, dhil nga nakapila, eh ung mga taong nasa unahan ang syang mabibigyan ng mga first priority numbers. isa na ako dun. at dhil isa ako sa mga first priorities, nakapasok kagad ako. ang daya noh? tapos non, i am now decided kung ano na ang mga subjects na idadagdag ko sa 24 units na naencode kahapon. BA 107B at PE 13. tumagal ang pagstay ko sa department kse maarte ako sa schedule! ayoko kse na may vacant akong dalawang oras, o limang oras.. ayoko ng ganon! OK lng kung ang break ko weh para sa pananghalian.. pero ung mahabang break tas magiisip ka pa na me classes ka pa after ng break na yon, it sucks! well pagkatapos ng mahabang paguusisa sa schedule at subjects ko para sa 2nd sem, binalingan ko nman ang mga grades ko. tulad ng sinabi ko sa mga naunang statements ko sa entry na to, talagang inaasahan kong babagsak ako sa BA 100 at Economics. well, nirequest ko ung staff na ipakita saken ung grades ko sa monitor, sabay kuha aq ng ballpen at papel. habang sinusulat ko ang grades ko sa papel eh tuwang tuwa ako nung nalaman kong wala akong bagsak sa finals. though may isa akong NC nung midterm, which is Biology, ndi naman talaga ako bagsak kse nkalimutan kong ipass sa teacher namin ang quiz notebook ko. happy ako dhil ang ibng grades ko tumaas. ung english, 1.5 nung midterm, 1.4 ang final. most of my grades maintained! ang inaasahan kong BA 100, 2.5 . Ang economics naman, 2.7 . walang pinagkaiba sa midterm grade ko. at ang pinakamaJor ko naman na accounting, eh nagdecrease. from 1.6 nung midterm to 1.7 . pero at least d ako lumampas sa 2.0 na grade noh! ang accounting lng nman ang dapat kong galingan kse un talaga ang major pre requisite ko.

dahil dalawa o tatlong linggo ko rin tiniis ang anxiety ko sa grades ko sa dalawang subject na yan, masasabi kong tapos na ang kinatatakot ko, ang bumagsak. Failure! Many people say that it’s OK to fail one at a time. But for my own philosophy in life, failure should be avoided. Kung babagsak man ako, ccguraduhin kong sa susunod na pagkakataon ay di na un mauulet. ayoko rin namang umuwing talunan. as what cherrie gil said, “Losers blame their failures to others.” All we need is to strive hard for the best, hindi ung ugaling “pwede na”. Pero kung paulit ulit ka pa ring bumabagsak, itimo sa utak ang kasabihang ito na natutunan ko nung elementary. “Failure doesn’t mean YOU are failure. It DOES mean, you have NOT succeeded yet.”

 

 

 

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s


%d bloggers like this: